Akwaabe Ghana

Een lekkere luie zondag, lekker uitslapen dachten we, jammer dat de haan daar anders over denkt en ons om 6.00 uur wekt. Na een paar keer draaien er dan toch maar uit want de was moet gedaan en het lijkt lekker weer te zijn. De Ghanese familie is al druk in touw met het eten, de was en van alles en nog wat. De huizen in Ghana worden vaak door meerdere gezinnen bewoond. In dit huis waar we zijn, woont de moeder van Kwame beneden met een zus met haar baby van 9 maanden, een zus met haar dochter van 12, twee kinderen van zijn andere zus van 12 en 7 en in het weekend ook een 15 jarige broer van die twee.  Dan wonen er naast ons een professor met zijn gezin, in totaal vier personen en onder ons woont een taxichauffeur. In totaal, met ons erbij, dus 18 personen en in het weekend dus 19. Je bouwt een huis als je geld hebt om stenen te kopen en er zijn dus veel huizen die maar half af zijn en toch al bewoond  worden. In sommige staan metershoge bananenbomen.
De was doen in Ghana is toch wat meer werk dan bij ons want alles gaat met koud water, met de hand en voorovergebogen, zittend op een krukje. Nadat Marjolijn een uurtje heeft gewassen is het dan toch klaar en hangt het weer blinkend schoon aan de waslijn. Die hebben we gelukkig wel hier want je ziet de was hier op alle mogelijke wijzen hangen; over een muur rond het huis, op het gras, op de grond bij gebrek aan gras en gisteren zelfs over een auto die ondersteboven lag. Je moet er maar op komen en geen waslijn hebben. Na een heerlijk ontbijt van Ghanees  wit brood met gebakken eieren met tomaat en uien gaan ook Eva en Ruben aan de was, er wordt hartelijk gelachen als Ruben met een oude tandenborstel de vlekken uit zijn shirt probeert te krijgen, wassen is zowieso geen mannenbezigheid. David krijgt vadaag veel familie op bezoek en Martha, zijn nicht komt onze jurken brengen.

Eva's Ghanese jurk

 We lopen onder veel gelach een modeshow en iedereen vind de jurken erg mooi. Henry is een paar uur bezig geweest met foto’s te ordenen en foto’s verkleinen om ze op het blog te kunnen plaatsen. Het internet werkt vandaag wat beter dan andere dagen dus eindelijk staat er wat op het blog. Het was nog niet klaar maar opeens was het feest weer over, er is nog een lange weg te gaan voor het internet hier. En niet alleen voor het internet; de wegen, de huizen, de electriciteit, er is van alles wat nog wel verbeterd kan worden. Henry heeft een boormachine gerepareerd en een verdeelkast in elkaar gezet zodat we deze kunnen gebruiken voor de elektrische voorziening in de creche. Verder zijn er uit de garage materialen verzameld die we morgen nodig hebben in de creche. Marjolijn gaat ook verder met de muziekinstrumenten van papier maché en al gauw schuiven de kinderen aan om te helpen. Ze hebben het nog nooit gedaan en vinden het erg leuk. 
Samen met Kwame kijkt Henry naar enduro motoren op marktplaats. Kwame heeft gevraagd om te proberen vanuit Nederland een motor naar Ghana te halen. Hij is door het wachten op de trotro dagelijks veel tijd kwijt en is dit zat. Een motor met zijkoffers lijkt hem ideaal.
Aan het einde van de middag wordt er fufu gastampt.

Eva en Marjolijn proberen het ook even, het is zwaar werk en je krijgt er echt spierballen van. Het wordt gemaakt van gekookte casave en plantain (bakbanaan)  wat door elkaar gestampt wordt met een lange houten stamper in een houten bak. David kookt vandaag heerlijke spagetti en zegt dat hij hoopt dat er geen bezoek meer komt maar helaas voor hem komen er na het eten nog een paar nichten op bezoek. We bespreken dat we morgen om 8:30 uur naar de creche gaan en om 9:00 uur zitten we allemaal te geeuwen. Vroeg naar bed dan maar.

This entry was posted on Sunday, July 17th, 2011 at 21:46 Filed under Reisverhalen and. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.