Akwaabe Ghana

David hakt de leidingen in de muur.

Bij aankomst op de creche wacht ons een verrassing en een tegenvaller. De speelplaats is helemaal klaar inclusief een trap met lange treden. Helaas blijkt dat Frank het loodgieterswerk niet heeft kunnen afmaken. Hij gaf aan
last te hebben van z’n schouder en dat hij met een voet in een stuk glas was getrapt, maar Henry en David denken dat hij gewoon erg onzeker is en niet zonder begeleiding kan of wil werken. Henry en Ruben gaan er nu mee aan de slag. De muur moet worden opengehakt om te zien waar de leidingen lopen en hoe ze kunnen worden aangesloten. Dan kan er materiaal worden gekocht waarmee de boel werkend kan worden gemaakt. Wat we nog niet hadden verteld, maar waar we een paar dagen terug achterkwamen, is dat de watertoevoer vanuit de tank stopte in de grond en dus helemaal niet was aangesloten. We kwamen er achter toen de tank was gevuld en we de hoofdkraan open draaiden. Het water kwam niet uit de kraantjes in de toiletten maar wèl uit de betonnen plaat achter de toiletten. We hebben vervolgens de plaat over een lengte van 70 cm opengehakt en de grond er onder weggegraven. Vervolgens vonden we een open leidingeinde waaruit het water zo de grond in liep. David was erg kwaad. Hij heeft 5 jaar geleden alles door een loodgieter laten aanleggen en ging er uiteraard vanuit dat het was gemaakt zoals het moet. Kwame weet nog wie de man was die het heeft gemaakt dus die gaat hem opzoeken om hem te vertellen dat hij het werk moet afmaken of ander werk zonder betaling moet uitvoeren. 
Het openhakken van de muur valt erg tegen omdat in eerste instantie de leiding niet te vinden is. Maar de aanhouder wint, dus na veel gehak vinden we  de leiding in de badkamer, die inmiddels dan wel flink gesloopt is. We sluiten de hoofdleiding aan en graven deze in. Een klein deel van het leidingwerk in de badkamer is bij het hakwerk gesneuveld. Hiervoor moeten we wat onderdelen halen zodat we dit morgen kunnen vervangen. Ruben heeft zich vandaag ook bezig gehouden met het omploegen van het aan te leggen voetbalveldje. Linda en Marjolijn graven enkele planten uit die we op het speelterrein weer in de grond zetten in de hoop dat deze wel aanslaan. De planten die we de eerste dag in de grond hadden gezet zijn allemaal dood. 
‘s Middags komen er twee dames van de universiteit om met de leidsters over het dagritme in de klas te praten, nu gaan veel dingen niet zoals ze zouden moeten gaan. 
Eva, Linda en Marjolijn gaan in de klassen aan de slag om alles voor morgen klaar te zetten. We gaan dan een workshop geven over het ontwikkelings-materiaal en het gebruik ervan. Er is erg veel materiaal maar veel wordt niet op de goede manier gebruikt omdat de leidsters zelf ook niet weten hoe het gebruikt moet worden. Het zijn tenslotte allemaal niet opgeleide vrijwilligsters die er werken. Om 17.00 uur houden we het voor gezien en gaan moe maar voldaan terug naar Kumasi. Onderweg genieten we van een lekkere sinasappel die op zijn Ghanees gegeten wordt. De schil eraf, de bovenkant open gemaakt en dan heel hard knijpen en het sap opzuigen tot hij leeg is, heerlijk. Ook stoppen we voor ‘fanice’, eenrechthoekig kunststof pakje ijs waar je een punt vanaf bijt zodat je het kan leegzuigen. Ze verkopen de smaken vanille, aardbei en chocolade.
 ‘s Avonds zitten we met z’n allen nog even te kletsen over het bezoek en wat we morgen weer allemaal gaan doen. Voor de verandering valt de stroom weer eens uit maar gelukkig dit keer niet zo lang.

This entry was posted on Friday, July 15th, 2011 at 20:43 Filed under Reisverhalen and. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.